ازون

پرتوی فرابنفش تولید شده توسط تابش خورشید در صورت رسیدن به سطح زمین می تواند موجب سرطان پوست، آب مروارید چشم، آسیب رساندن به سیستم ایمنی بدن و تأثیر منفی بر رشد گیاهان شود. طول موج فرابنفش ۴۰۰ ۲۸۰ نانومتر (یک میلیاردم متر) است.مولکول های ازون و اکسیژن که در استراتوسفر قراردارند، پرتوهای فرابنفش خورشید را جذب می کنند و مانند یک سپر مانع از ورود این پرتوها به سطح زمین می شوند. ازون و اکسیژن می تواند ۹۹٫۹ ۹۵٪ پرتوهای فرابنفش به ویژه فرابنفش نوع C و B که پرانرژی ترین پرتوهای فرابنفش هستند و موجب آسیبزیست شناسی می شوند را جذب کند. نقش نگهبانی ازون به قدری حیاتی است که دانشمندان می گویند زندگی بر روی زمین بدون لایهٔ اُزون امکان پذیر نبود.

هنگامی که پرتو فرابنفش به مولکول اکسیژن (O_۲) برخورد می کند، پیوند میان اتم های آن می شکند و اتم ها آزاد می شوند. سپس اتم اکسیژن با مولکول اکسیژن ترکیب شود، ازون (O_۳) تشکیل می شود. سپس که مولکول ازون با اتم اکسیژن واکنش دهد، دو مولکول اکسیژن تشکیل می شود. هم چنین با واکنش های شیمیایی که مولکول های هیدروژن، نیتروژن، کلر و اتم های برم در آن درگیراند، هواکره تعادل طبیعی میان تشکیل و تخریب ازون را حفظ می کند.لایهٔ اُزون پرتو فرابنفش را به پرتو فروسرخ تبدیل می کند و به سطح زمین می فرستد. واکنش طبیعی تبدیل فرابنفش به فروسرخ توسط لایهٔ اُزون به شکل زیر است: